Επιστράτευση (Μιλάει η μάνα του στρατιώτη)

 

του Βασίλη Ι. Γεργατσούλη, εκπαιδευτικού και λογοτέχνη.

Θα φύγω, μάνα! μου είπες.
Δίπλωσες το χαρτί της επιστράτευσης
και το ’χωσες στην τσέπη σου.
Είσαι μικρός, είσαι παιδί ακόμα
για πόλεμο, έκανα να πω
μα δεν απόσωσα τον λόγο μου.

Σήκωσα αργά τα μάτια να σε δω.
Πότε ψήλωσες τόσο, γιε μου;
Οι ώμοι σου χώνονται μέσα στα σύννεφα
τα μαλλιά σου ψηλαφίζουν τον Θεό.
Πότε πρόλαβες και θέριεψες έτσι;
Γονάτισε λίγο, αγόρι μου, ν’ ακουμπήσεις
τις κορυφές των κυπαρισσιών.
Σκύψε να σ’ αποχαιρετήσω, να σε φιλήσω.

Μα εσύ, παιδί μου, μυρίζεις μπαρούτι…
μυρίζεις λευτεριά και ουρανό.

Φόρεσες το μητρικό φιλί για φυλαχτό.
Έτρεξες κι έσμιξες τ’ άλλα παιδιά.
Όλα ντυμένα στο χακί
λες και ανδρώθηκαν σ’ ένα λεπτό.

Τότε ένα δάκρυ κύλησε στα μάγουλά σου.
Το είδα και ταράχτηκα.
Είσαι μικρός, είσαι παιδί ακόμα, γιε μου.
Πού σε πάνε; φώναξα.
Μα είχες ακουμπήσει τ’ άστρα
και δε μ’ άκουγες…

Στο βάθος βροντούσαν τα κανόνια
δυνατά… σαν την καρδιά μου.

(28/10/2016)

fillon-porias
Φύλλον Πορείας – Αργυρόκαστρο 1940

  1. Δημοσιευμένο στον συλλογικό τόμο «Ρευστά όρια» της σειράς Ποιητικές Συμπλεύσεις των εκδόσεων Εντύποις. Επιμελητές της σειράς Βασίλης Γεργατσούλης και Ευσταθία Σπυροπούλου. Σελ. 39.
  2. Φωτογραφία φύλλου πορείας από το es1940.gr

Η φανέλα του στρατιώτη

Της συνεργάτιδας μας  Φωτεινής Γεργατσούλη-Σταματιάδη.

1940-manesΣκέπτομαι πως τέτοιες μέρες, τις επετείου του ’40, θα υπάρχουν ίσως ακόμα στη ζωή, γεροντάκια, μανάδες και πονεμένοι πατεράδες, αδερφές και αδερφοί, παιδιά που έχασαν τον στρατιώτη τους σε κάποια πλαγιά του Γράμμου και της Πίνδου.

Στο ένδοξο 40!

Απόψε, ο λογισμός τους θα τους γεμίσει θλίψη αλλά και  υπερηφάνεια
για ΕΚΕΙΝΟΝ που ποτε δεν γύρισε!
για ΕΚΕΙΝΟΝ, που κάποιοι τον έθαψαν χωρίς παπά,  μονάχο στην παγωμένη ερημιά.

Αφιερώνω και πάλι ένα ποίημα μου στον άγνωστο αυτό Πολεμιστή και στη Μάνα του.

Συνεχίστε την ανάγνωση Η φανέλα του στρατιώτη