Το Γενεαλογικό Δένδρο της Οικογένειας Χρυσού, από το Απέρι της Καρπάθου

Γράφει ο συνεργάτης μας Γιάννης Ι. Χήρας

Η διερεύνηση του οικογενειακού δένδρου της οικογένειας Χρυσού μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι όλοι οι γόνοι της οικογένειας Χρυσού Απερίου Καρπάθου είναι απόγονοι του (†) Δημήτρη Χρυσή ή Χρυσού (συμπεριλαμβανομένου και του γράφοντος).

Ο Δημήτρης βρέθηκε στο Απέρι της Καρπάθου σε παιδική ηλικία με την αδερφή του τη Χρυσή, μετά από ναυάγιο που έλαβε χώρα στα ανοιχτά της Καρπάθου και από το οποίο διασώθηκαν ελάχιστα άτομα. Τον αποκαλούσαν «ο Δημήτρης της Χρυσής», από το οποίο προσωνύμιο προέκυψαν ως επώνυμα τα «Χρυσής» και «Χρυσός». Ο πατέρας του Δημήτρη ήταν Κρητικός (επίθετο Σφιξάκης), αλλά δεν είναι γνωστό από ποιο μέρος της Κρήτης καταγόταν.

Ο Δημήτρης Χρυσής ή Χρυσός νυμφεύτηκε στο Απέρι, αλλά δεν είναι γνωστό το ονοματεπώνυμο της συζύγου του. Μαζί της απέκτησε οχτώ παιδιά (τα ονόματα των οποίων παρατίθενται χωρίς χρονολογική σειρά γέννησης): τον (†) Γιώργη, τον (†) Βασίλη, τον (†) Γιάννη, τον (†) Νικήτα, τον (†) Πέρο, τη (†) Βαγγελούλα, την (†) Κυρανιά (Άννα) και τη (†) Στασία (Αναστασία).   

  1. Ο Γιώργης Δ. Χρυσής ή Χρυσός νυμφεύτηκε τη (†) Φωτουλιά (Φωτεινή) (;) από το Απέρι, με την οποία απέκτησε  αρκετά παιδιά μεταξύ των οποίων και το (†) Βασίλη.
  2. Ο Βασίλης Δ. Χρυσής ή Χρυσός νυμφεύτηκε τη (†) Φωτουλιά (Φωτεινή) Χατζηπαπά από το Απέρι, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά: τον (†) Δημητρό και τον (†) Μιχάλη.
    1. Ο Δημητρός Β. Χρυσός (ή «Έρωτας») (1886-1964) νυμφεύτηκε τη Βαγγέλα Μηνά Χήρα (ή «Ερωτίνα») από το Απέρι (1896-1976), με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά: τον (†) Βάσο, τον (†) Μανώλη, τη (†) Σεβαστή και τη Βάσω.
      1. Ο Βάσος (1915-1937) απεβίωσε από φυματίωση, χωρίς να αφήσει απογόνους.
      2. Ο Μανώλης (1920-1997), το 1946 νυμφεύτηκε την Αννίκα (Άννα) Αντωνίου Παναγιώτου (Μαστροπαναγιώτη) από το Απέρι (1929-2012).
      3. Η Σεβαστή (1927-1997), το 1952 παντρεύτηκε τον Βάσο Νικήτα Ταβερνάρη από τα Πηγάδια Καρπάθου (1924-1970), χωρίς να αφήσουν απογόνους.
      4. Η Βάσω (1940-) πήρε το όνομα του αδερφού της του Βάσου. Το 1959 παντρεύτηκε τον Χαρή Ηλ. Ορφανό από τα Πηγάδια (1938-2013).
    2. Ο Μιχάλης Β. Χρυσός (1893-1959) νυμφεύτηκε τη (†) Ζωή Γιάγκου Καφετζοπούλου από το Απέρι, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά: τον (†) Βάσο και τη (†) Φωτεινή.
      1. Ο Βάσος (1924-2006) νυμφεύτηκε τη Charlotte Billy από το Οχάιο των ΗΠΑ (1933-).
      2. Η Φωτεινή (1925-2014) παντρεύτηκε το γιατρό παθολόγο (†) Ηλία Γ. Σαρρή από τη Βωλάδα Καρπάθου.
  3. Ο Γιάννης Δ. Χρυσής ή Χρυσός (1862-  ; ) ήταν ο πατέρας του Μεγάλου Ευεργέτη του Απερίου (†) Δημητρίου Ι. Χρυσή ή Χρυσού. Ο Γιάννης νυμφεύτηκε δύο φορές. Σε πρώτο γάμο νυμφεύτηκε την (†) Ειρήνη Παλληκαρά από το Απέρι, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά: τον (†) Δημήτριο, τη (†) Ζωή, τη (†) Βαγγελούλα και τη (†) Μαρούκλα.

    1. Ο Δημήτριος (1886-1960) νυμφεύτηκε τη (†) Γεωργία Τρύφωνα Παραβάντη από τον Αχλαδόκαμπο Αργολίδας.
    2. Η Ζωή (1888-1964) παντρεύτηκε τον Δημήτρη Τηλιακό από το Αϊδίνι της Μικράς Ασίας (1887-1964).  
    3. Η Βαγγελούλα παντρεύτηκε τον (†) Νικόλαο Συμιακόπουλο.
    4. Η Μαρούκλα παντρεύτηκε τον (†) Εμμανουήλ Γ. Γεργατσούλη από το Απέρι. 
  4. Ο Γιάννης, σε δεύτερο γάμο νυμφεύτηκε την (†) Ευαγγελία (;) από το Απέρι, με την οποία απέκτησε δύο παιδιά: τον (†) Παναγιώτη και τον (†) Βασίλη. Ο Παναγιώτης (1895-1962) δε νυμφεύτηκε ποτέ. Ο Βασίλης (1897-1977) νυμφεύτηκε την Άννα Μεθενίτη από την Αθήνα (1904-1983).
  5. Ο Νικήτας Δ. Χρυσής ή Χρυσός άλλαξε το επώνυμό του σε «Χρυσίδης». Νυμφεύτηκε τη (†) Σεβαστούλα παπα-Γιώργη Σκευοφύλακα (Παπαγεωργίου) από το Απέρι, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά: τη (†) Μαριγώ, τη (†) Βαγγέλα, τον (†) Δημητρό και τον (†) Γιώργο.
    1. Η Μαριγώ παντρεύτηκε τον (†) Αλέξη Αναστασίου Αλεξιάδη από το Απέρι.
    2. Η Βαγγέλα παντρεύτηκε τον (†) Στέλιο Ι. Κωνσταντινίδη από το Ναζλί της Μικράς Ασίας.
    3. Ο Δημητρός νυμφεύτηκε τη (†) Φωτεινή Β. Ορφανίδη από το Απέρι.
    4. Ο Γιώργος νυμφεύτηκε την (†) Άννα Γ. Νικητιάδη από το Απέρι.
  6. Ο Πέρος Δ. Χρυσής ή Χρυσός νυμφεύτηκε την (†) Καλλίτσα (Καλλιόπη) Εμμ. Χαλκιά από τη Βωλάδα, με την οποία απέκτησε επτά παιδιά: τη (†) Μαρία, τον (†) Δημητρό, τον (†) Μανώλη, τη (†) Βαγγέλα, τη (†) Ροδόπη, τον (†) Βασίλη και την (†) Ευγενιά (Ευγενία).
    1. Η Μαρία παντρεύτηκε τον (†) Αθανάσιο Νικολ. Κωστή από τη Βωλάδα.
    2. Ο Δημητρός άλλαξε το επώνυμό του από «Χρυσός» σε «Χρυσίδης». Νυμφεύτηκε την (†) Αγγέλικα Ζαβόλα από τη Βωλάδα.
    3. Ο Μανώλης δε νυμφεύτηκε ποτέ. Απεβίωσε σε ηλικία 30 ετών, στην Αμερική.
    4. Η Βαγγέλα παντρεύτηκε τον (†) Κωστή Ηλ. Χρυσαφίνη από τη Βωλάδα. Η Ροδόπη παντρεύτηκε τον (†) Γιάννη Εμμ. Μηναΐδη από τη Βωλάδα.
    5. Ο Βασίλης (1906-1992) νυμφεύτηκε τη Μαρία Β. Μηναΐδη από τη Βωλάδα (1912-2003).
    6. Η Ευγενιά (Ευγενία) παντρεύτηκε τον (†) Γεώργιο Μηνά Κρητικό από τη Βωλάδα.
  7. Η Βαγγελούλα Δ. Χρυσή ή Χρυσού παντρεύτηκε τον (†) Κωστή Ι. Μικροπαντρεμένο από το Απέρι, με τον οποίο απέκτησε πέντε παιδιά: τον (†) Γιάγκο, τον (†) Γιώργη, τον (†) Δημητρό, τη (†) Μαρίτσα και τη (†) Σοφία.
    1. Ο Γιάγκος (1888-1978) νυμφεύτηκε την Ειρήνη Β. Σαρρή από το Απέρι (1903-1993).
    2. Ο Γιώργης (1891-  ;  ) νυμφεύτηκε τη Σοφία Μιχ. Λαμπρινού από το Απέρι (1902-1990).
    3. Ο Δημητρός (1893-1976) νυμφεύτηκε τη Θεοδώρα Νικολ. Παπαγεωργίου από το Απέρι (1893-1959).
    4. Η Μαρίτσα (1894-1992) παντρεύτηκε τον Γεώργιο Ηλ. Παχούντη από το Απέρι (1892-1992).
    5. Η Σοφία (1899-1977) παντρεύτηκε τον Νικόλαο Μιχ. Χαλκιά από τη Βωλάδα (1887-1961).
  8. Η Κυρανιά (Άννα) Δ. Χρυσή ή Χρυσού (†1937) παντρεύτηκε τον Δημήτρη Καραδημητρίου από τις Καλυθιές της Ρόδου (†1940), με τον οποίο απέκτησε τον (†) Γεώργιο (μετέπειτα παπα-Γεννάδιο) Καραδημητρίου και άλλα παιδιά. Όλα τα αδέλφια του παπα-Γεννάδιου πέθαναν από τη θανατηφόρο γρίπη του 1918-19.
    1. Ο Γεώργιος Δ. Καραδημητρίου (1910-1983) νυμφεύτηκε την Άννα Γ. Μανωλακάκη από τα Πηγάδια (1909-1988), με την οποία απέκτησε τρία παιδιά: τη (†) Μαριγούλα, τον Λάκη (Εμμανουήλ) και την Πόπη.
    2. Η Μαριγούλα (1936-2017) παντρεύτηκε τον Νίκο Β. Χαλκιά από το Απέρι (1925-2010).
    3. Ο Λάκης (1946-) νυμφεύτηκε τη Μαρία Ηλ. Τσαουσοπούλου από τα Πηγάδια (1957-).
    4. Η Πόπη (1952-) παντρεύτηκε τον Γιάννη Γ. Κασσώτη από τα Πηγάδια (1943-).
  9. Η Στασία (Αναστασία) Δ. Χρυσή ή Χρυσού παντρεύτηκε τον (†) Γιάννη Κ. Λάμπρο από τα Πηγάδια, με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά: τον (†) Κωνσταντή και τον (†)  Δημητρό. Η Στασία Δ. Χρυσού απεβίωσε 29 ετών, από αφροδίσιο νόσημα. Ο Γιάννης Κ. Λάμπρος απεβίωσε 30 ετών, από πνευμονία.
    1. Ο Κωνσταντής (1916-2014) νυμφεύτηκε την Ερνιά (Ειρήνη) Εμμ. Μάντη από το Όθος Καρπάθου (†1964).
    2. Ο Δημητρός (1920-2005) νυμφεύτηκε τη Βενετία Πολυχρονίου (Ηλία) Λογοθέτη από το Απέρι (1920-2016). 
 

ΠΗΓΕΣ

Α. Αρχεία, Ληξιαρχείο Δήμου Καρπάθου.

Β. Μαρτυρίες

Julie Irene Bees (1952-), Μανώλης Γ. Γεργατσούλης (1947-), Ρηνούλα Κ. Μακρή-Γεργατσούλη (1950-), Πόπη παπα-Γεννάδιου Καραδημητρίου-Κασσώτη (1952-), Γιάννης Δ. Λάμπρος (1947-), Μιχάλης Κ. Λάμπρος, Άννα Κ. Λάμπρου (1945-), Μηνάς Ι. Μικροπανδρεμένος (1932-), Βάσω Δ. Χρυσού-Ορφανού (1940-), Ρηνούλα Γ. Γεργατσούλη-Παππά (1953-), Φωτεινούλα Ι. Γεργατσούλη-Σταματιάδη (1952-), Σεβαστή Δ. Χρυσού-Ταβερνάρη (1927-1997), Μηνάς Γ. Χαλκιάς, Μαρία Ι. Πελεχρίνη-Χριστοδουλάκη και Αντώνης Εμμ. Χρυσός (1954-).

Γ. Βιβλιογραφία

  1. ΧΙΩΤΗΣ Μιχαήλ Π., Οι ρίζες της γενιάς μας, Αθήνα 2000.
  2. ΧΙΩΤΗΣ Μιχαήλ Π., Η τοπική αυτοδιοίκηση κατά τις περιόδους Τουρκοκρατίας και Ιταλοκρατίας στην παλαιά πρωτεύουσα της Καρπάθου «Απέριον» 1796-1943,   Αθήνα 2013.
  3. ΧΙΩΤΗΣ Μιχαήλ Π., Ιστορικά Σύμμεικτα Απερίου Βωλάδος-Πηγαδίων Καρπάθου, τόμος Β’, Αθήνα 2017.

Λαμπρός ο 77ος εορτασμός για την Επανάσταση της Καρπάθου στο Απέρι

Απέρι, 11/10/2021

Δελτίο τύπου Συλλόγου «Ομονοίας» Απερίου

aperi-2021-10-09

Κορυφώθηκαν στις 11/10/2021 οι εκδηλώσεις τιμής και μνήμης για την Επανάσταση της Καρπάθου.

Στο Απέρι  πραγματοποιήθηκε  ο καθιερωμένος εορτασμός παρουσία επισήμων, μαθητών και κατοίκων του Απερίου και γειτονικών χωριών. Συνεχίστε την ανάγνωση Λαμπρός ο 77ος εορτασμός για την Επανάσταση της Καρπάθου στο Απέρι

Απέρι 7-10-1944: Η Διακήρυξη της Ενωσης με την Ελλάδα

ce91100-detail-1

Απέρι 11-10-2021

Στο Απέρι  πραγματοποιήθηκε  στις 11/10/2021 ο καθιερωμένος εορτασμός παρουσία επισήμων, μαθητών και κατοίκων του Απερίου και γειτονικών χωριών.

Ο Σύλλογος Απερίου «Ομόνοια» πήρε την πρωτοβουλία να μοιράσει στους παρευρισκομένους αντίγραφο της Επιστολής για τη Διακήρυξη της Επανάστασης και της Ένωσης Καρπάθου και Κάσου με την Ελλάδα.

Παραθέτουμε το συνοδευτικό κείμενο  που περιγράφει τη σημασία του διακήρυξης σε σχέση με τον εορτασμό των γεγονότων του ’44, που αποτελεί και το στίγμα των Ηρωϊκών γεγονότων εκείνων των ημερών. Το πλήρες κείμενο της Ιστορικής Επιστολής υπάρχει στο karpathos.net

Συνεχίστε την ανάγνωση Απέρι 7-10-1944: Η Διακήρυξη της Ενωσης με την Ελλάδα

Αναβολή αρχαιρεσιών του Συλλόγου Απεριτών Αττικής η «Ομονοία» για τις 7-11-2021

Στο Μαρούσι σήμερα 03-10-2021, στην έδρα του Συλλόγου «Ομόνοια Απεριτών-Απεριτισσών Αττικής», πραγματοποιήθηκε επαναληπτική Γενική Συνέλευση, (η προηγούμενη 12-09-2021 δεν είχε προσέλευση / 2 άτομα και κατά συνέπεια μη απαρτία).

Μετά τη διαπίστωση μη απαρτίας και πάλι, η Γ.Σ. εξέλεξε τύποις Πρόεδρο τον Μάνο Ι. Παναγιώτου και Γραμματέα τον Μανώλη Τσαγγάρη και συζητήθηκαν διάφορα θέματα του χωριού μας όπως: το θέμα της Ιεράς Μονής Κυράς Παναγιάς Απερίου Καρπάθου, η μη προσέλευση συγχωριανών μας, το μέλλον του συλλόγου και τα Οικονομικά Θέματα του συλλόγου αφού το Δ.Σ. εξόφλησε την Εφορία και τον ΕΝΦΙΑ των 4 τελευταίων ετών και παραδίδει έναν σύλλογο οικονομικά εύρωστο.

Ο Πρόεδρος της Γ.Σ. αλλά και ομιλητές συγχωριανοί μας που παρευρέθηκαν στην αίθουσα όπως οι κάτωθι κυρίες και κύριοι: Ιωάννης Καραιτιανός, Μαρία Καραιτιανού-Βελονάκη, Μαρία Καρακατσάνη, Χρυσάνθη Ζαράρη, Βασίλης και Καλλιόπη Μικροπανδρεμένου, Γιώργος Χατζηαντωνίου, Σοφία Λυτού, Δημήτρης Παναγιώτου, Ζωή Μπέρτου, Ευθύμιος & Μιχάλης Κωνσταντινίδης, Κατερίνα Τσιάκα (σύζυγος Μιχάλη Κωνσταντινίδη), Μηνάς Παπαγεωργίου και Αφροδίτη Λάμπρου, μίλησαν για την πολύ μικρή προσέλευση (17 άτομα) ευχαρίστησαν το απερχόμενο Δ.Σ. για το έργο του και έκαναν ο καθένας με τον δικό του λόγο μία σύντομη περιγραφή των πεπραγμένων, αναφορές σε ποικίλα θέματα και εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της θητείας, κ.α. και εξήραν το έργο του Δ.Σ.

Όλοι με τον τρόπο τους αναφέρθηκαν στο φλέγον ζήτημα της βιωσιμότητας του συλλόγου, της μη προσέλευσης και της μη απαρτίας για άλλη μία φορά και τόνισαν ότι πρωταρχικός σκοπός είναι να μαζεύονται όσο το δυνατόν περισσότερα μέλη στις Γενικές Συνελεύσεις που λαμβάνουν χώρα στην αίθουσα του συλλόγου και ότι πρέπει να γίνει άλλη μία προσπάθεια προς αυτή την κατεύθυνση με καταληκτική ημερομηνία τις 07-11-2021.

Τονίστηκε ότι είναι η τελευταία προσπάθεια του συλλόγου να συνεχίσει να υπάρχει και ότι πρέπει να κινητοποιηθούν μέλη, συγχωριανοί και φίλοι του συλλόγου ως μία προσπάθεια να μην αδρανήσει και εν τέλη διαλυθεί ο σύλλογος.

Προς αυτή την κατεύθυνση αποφασίστηκε από όλους τους παρόντες στη Γ.Σ. να παραταθεί η θητεία του Υπηρεσιακού Δ.Σ. για 1 και μόνο μήνα έως τις 07-11-2021 με την ελπίδα συμμετοχής, προσέλευσης και προσπάθειας από την καθεμία και από τον κάθε ένα ξεχωριστά.

Ο Πρόεδρος του Συλλόγου
Μιχάλης Κ. Κωνσταντινίδης

Ο Γραμματέας του Συλλόγου
Ευθύμιος Κ. Κωνσταντινίδης

Πηγή: Από το σχετικό δελτίο τύπου του Συλλόγου.

Σχετικά με το θέμα της «Κυράς Παναγιάς»

Η Εκκλησιαστική Επιτροπή του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Απερίου Καρπάθου σας ενημερώνει για το θέμα της Κυράς Παναγιάς [1]:
 

Συνεχίστε την ανάγνωση Σχετικά με το θέμα της «Κυράς Παναγιάς»

5η Οκτωβρίου του 1944: η Επανάσταση οδήγησε στην Ένωση με την Ελλάδα

Α100-detail

Σήμερα γιορτάζουμε μια σημαντική μέρα της Καρπαθιακής Ιστορίας. Την Επανάσταση της Καρπάθου του 1944. Το αποκορύφωμα της αντίστασης του Καρπαθιακού Λαού, που μετά από 115 χρόνια (1829 – 1944) ξανάρχεται στην αγκαλιά της Ελλάδος. Το 1829 με τη συνθήκη του Λονδίνου, τα Δωδεκάνησα επέστρεψαν στην κυριαρχία της Τουρκίας. 4 σχεδόν χρόνια πριν την επίσημη Ενσωμάτωση της Δωδεκανήσου.

Συνεχίστε την ανάγνωση 5η Οκτωβρίου του 1944: η Επανάσταση οδήγησε στην Ένωση με την Ελλάδα

Προσδιορίζοντας την Ηγεσία

Venizelos_grandson-e1511549542718

Η ηγεσία σχετίζεται στενά με δύο [ελληνικές] λέξεις: το χαρακτήρα και το χάρισμα. Συνεχίστε την ανάγνωση Προσδιορίζοντας την Ηγεσία

Πικρό Μέλι

158050877_1060654911089056_6202270923980855328_n
Το Ιστορικό Καφενείο «Η Ελευθερία», του Παπαηλία στο Απέρι.

Της συνεργάτιδος μας, Άννας Σακελλαρίδη

Ένας ανεμόμυλος που τα φτερά του τα γυρνούσαν οι αέρηδες του πολέμου κατά τα κέφια τους και όριζαν τις ζωές, ήταν εκείνος ο χειμώνας του ’43. Η παγωνιά και το κρύο είχαν έρθει νωρίς και τα τζάκια έκαιγαν νύχτα μέρα να ζεστάνουν κορμιά και ψυχές. Τα μαύρα πουλιά του μίσους φτερούγιζαν παντού και η μπότα του κατακτητή ακουγόταν βαριά και ανατριχιαστική να περιπολεί στους πέτρινους δρόμους του χωριού.
 
Νυχτέρια και ξενύχτια στο φως της λάμπας του πετρελαίου, χέρια να δουλεύουν ασταμάτητα πάνω σε πλεχτά και σε κεντήματα, πόντοι και σταυροβελονιές να μετριούνται με προσοχή. Βελόνες δυο δυο ποια θα πρωτογεμίσει με πλέξεις το πλεχτό και η φωνή της μητέρας να μαλώνει για τους πολλούς κόμπους στην ανάποδη μεριά του εργόχειρου. Σιωπηλός ο παππούς να μετρά ασταμάτητα τις χάντρες του κομπολογιού και η γιαγιά να ετοιμάζει το μοσχομυριστό φασκόμηλο που ζέσταινε την παγωνιά της ψυχής. Αναπάντητο είναι το ερώτημα για τον ρόλο που ο Θεός και η μοίρα παίζουν στη ζωή και η ικανότητα των ανθρώπων να υπερβαίνουν εμπόδια και δυσκολίες.
 
Γειτόνισσες και ξαδέλφισσες ήταν οι δυο γυναίκες της μικρής μας ιστορίας, ας τις ονομάσουμε Δέσποινα και η Βασιλική. Ούτε στη μία ούτε στην άλλη χαρίστηκε η ζωή. Γνώρισαν την αγριότητα του πολέμου, έζησαν απώλειες, βίωσαν την αγωνία και τις στερήσεις της κατοχής, μάτωσαν και ζυμώθηκαν με τον κίνδυνο, πάλεψαν για ζωή και αξιοπρέπεια, αναμετρήθηκαν με τη μοίρα τους γράφοντας τη δική τους ιστορία. Η φήμη για τον εγκλεισμό των Ιταλών στους κάμπους της Παναγίας από τους πρώην συμμάχους τους, ήταν η συζήτηση εκείνων των ημερών.
 
Πολλές οι ελλείψεις και οι δυσκολίες και μια ανταλλαγή, ένα μικρό εμπόριο, ίσως έφερνε κάποιο έσοδο στη μίζερη καθημερινότητά τους. Ετοίμασαν μπισκότα και κουλουράκια και με φρούτα από τα περιβόλια τους ξεκίνησαν εκείνο το παράξενο αλισβερίσι πίσω από τα συρματοπλέγματα του στρατοπέδου. Τα αισθήματά τους για τους Ιταλούς ήταν αρνητικά, εχθρικά. Γιατί οι μνήμες για όσα πέρασαν και περνούσαν εξαιτίας τους ήταν νωπές. Η ζωή όμως κόβει και ράβει ανενόχλητη συνδέοντας ζωές και μονοπάτια.
 
Η αγωνία και η δυστυχία που αντίκριζαν σιγά σιγά μαλάκωσαν την εχθρότητα και τη θέση της πήραν η συμπόνοια και η έγνοια για την τύχη που τους περίμενε. Ο Θεός μας δοκιμάζει έλεγαν, αλλά δε μας συνερίζεται και μας δίνει κάθε φορά αυτά που μπορούμε να αντέξουμε. Ας είναι δοξασμένο το όνομά Του, ψιθύριζαν. Ένα πρώιμο ανοιξιάτικο άρωμα έφερε μαζί του την αποκριά με τα εύθυμα έθιμά της. Μύρισε ο τόπος θυμαρίσιο καρπάθικο μέλι, φρέσκο ανθότυρο και κανέλα και το παραδοσιακό γλύκισμα της αποκριάς γλύκανε πίκρες και στερήσεις.
 
Γρήγορα το γλυκό ετοιμάστηκε από τις δύο γυναίκες και χαρίστηκε στους πρώην εχθρούς με όλη τη θέρμη της καρδιάς τους. Η ευγνωμοσύνη που αντίκρισαν ήταν η καλύτερη, η ακριβότερη αμοιβή. Η αληθινή καλοσύνη και η αγάπη είναι βαθιά, πολύ βαθιά, ξεπερνά πάθη και λάθη και δε σβήνει ποτέ σαν την ανάσα της θάλασσας. Κάποτε η ελευθερία έφθασε και η ζωή ξαναβρήκε τον κανονικό της ρυθμό.
 
Η Δέσποινα και η Βασιλική όμως δεν έμαθαν ποτέ αν εκείνοι οι δυστυχισμένοι έφθασαν σώοι στις πατρίδες τους ή αν ο τάφος τους δε βρέθηκε ποτέ. ‘Έζησαν ήρεμα έως το τέλος της ζωής τους. Ήταν φτιαγμένες από εκείνο το σπάνιο υλικό που κάνει κάποιους ανθρώπους να μυρίζουν άνοιξη και αγιοκέρι. Και όταν έφτασαν στο τέλος της προσωπικής τους διαδρομής σωστή ήταν ώρα για να δύσει ο ήλιος.
 
Όλοι λίγο πολύ ζούμε στον μικρόκοσμό μας. Αν όμως κοιτάξουμε το στερέωμα θα δούμε πολλούς κόσμους διαφορετικούς να ενώνονται και να δημιουργούν αστερισμούς και γαλαξίες. Ίσως κάποια μέρα και οι δικοί μας κόσμοι να ενωθούν και να επικρατήσουν η αγάπη, η ειρήνη και ο αλληλοσεβασμός.
 
 

Αναφορές και Πηγές

  1.  Από ιστοσελίδα της συγγραφέως στο facebook στις 6 Μαρτίου, 2021. Αναδημοσιεύεται εδώ με την άδειά της.