Στο εκκλησάκι της Υπαπαντής του Κυρίου

υπαπαντή-2020
Από τον εορτασμό της Υπαπαντής το 2020

Εορτάστηκε και φέτος η Υπαπαντή του Κυρίου στο Απέρι.

Το γραφικό μας εκκλησάκι αποτελεί ορόσημο της κοινότητας μας και ένα ιδανικό σημείο να θαυμάσει κανείς το Απέρι, τη Βωλάδα, τα Πηγάδια… τις κορυφογραμμές και τις δαντελλωτές μας ακρογιαλιές. Οι γειτονιές απλωμένες μέσα στο πράσινο, και στο κέντρο η Εκκλησία, τα μνημεία, το σχολικό συγκρότημα και τα δημόσια κτήρια.

aperi-ypapanti-2018
Απόψη Απερίου και Βωλάδος από το λόφο της Υπαπαντής στο Απέρι.

Σημείο για αναλογισμό και διαλογισμό, που βοηθά να έχουμε «ευρυτέρους ορίζοντας».
Ενα σημείο που οι σκέψεις συναντούν τις προσευχές.

Δίστοιχα  και ποίηση για την Υπαπαντή

Στ’ Απέρι σαν βρισκόμαστε, είσαι απέναντί μας,
βοήθειά μας ολονών, να ‘σαι Υπαπαντή μας.

Να έρθουμε στη Χάρη σου, κάποτε να βρεθούμε,
και στην αυλή σου όμορφες, στιγμές να θυμηθούμε.

Τότε που εις τη Χάρη σου, πάντα σε λειτουργούσαν,
που στην αυλή σου άνθρωποι, χόρευαν και γλεντούσαν.

Η νοσταλγία μ’ έπιασε, θαρρώ δεν είμαι μόνος,
πίσω να έρθουν τα παλιά, που έσβησε ο χρόνος.

Μανόλης Ι. Παναγιώτου


Στο λόφο της ΑΠΟΠΑΝΤΗΣ. που’ του χωριού ο φάρος,
ένα ξωκκλησι γραφικό, στην κορυφή χτισμένο,
έχει θρονί η Παναγιά,  απο ψηλά ναι θάρρος,
στον καθε της προσκυνητή, στον καθε πονεμένο.

Την μερα ο ήλιος λούζει τον, ανέμοι το(ν) χτενίζουν,
σκεπάζει τον ο ουρανός, η φύση το χαϊδεύει,
Η Πούλια κι ο Αυγερινός, τις νύχτες τον φωτίζουν,
Κοντά του ο προσκυνητής, πάντοτε γαληνεύει.

Σαν της Αχάτας τα νερά, κι η αύρα το δροσίζει,
και το ηλιοβασίλεμα, χρωματα το γεμίζουν,
στου Παραδείσου, μια γωνιά, πως βρίσκεται νομίζει,
κείνος που ακούει τα πουλιά, γλυκα να τιτιβίζουν.

Καντήλι μπρος στη Παναγιά, σβηστό ποτε δεν μένει,
θυμιάσματα κι αρώματα! μοσχομυριζει η φύση,
Ο κυνηγός και ο βοσκός, καθε πρωι πηγαίνει,
κι απο μακριά τον προσκυνά! όπως τον αγναντεύει.

Προστάτης ειναι του βοσκού, του αγρότη και του ναύτη,
Τον προσκυνά κι ο μαθητής που παει στο σχολειό του,
Πηγαίνει κι ο μελισσουργος και το καντήλι ανάβει,
κι ο αεροπόρος! σαν πετά, τον κάνει το Σταυρό του.

Στο λόφο της ΑΠΟΠΑΝΤΗΣ, στις πέτρες χαραγμένα,
είναι παιδιων ονόματα, που έχουν πια γεράσει,
Παιδιων! που απ’ τα σχολικά, όμορφα, περασμενα,
Κι εκείνων,! που απο χωριά, έχουν κι αυτοί περασει!

Απο την ανέκδοτη ποιητική συλλογή, 
της Φωτεινής Γεργατσούλη-Σταματιάδη


Ιστορικές Φωτογραφίες

deste-1960
Υπαπαντή στη δεκαετία του ’60. Εικονίζονται από τα αριστερά οι Γιώργος Κωστή Μακρής, Νίκος Καρακατσάνης, Μιχαήλ Αναγνωστόπουλος (Υψηλός), Μηνάς Παπαγεωργίου, Εμμ. Γιάνναρης και Μιχαήλ Μαργαρίτης (στο κέντρο κάτω). Σε πλαϊνή όψη δεξιά ο Δημήτριος Μικροπανδρεμένος.

  1. 1η Φωτογραφία από τη σχετική ανάρτηση της Ευαγγελίας Χατζηαντωνίου (2020)
  2. 2η Φωτογραφία, άποψη του Απερίου από την Υπαπαντή, Μ. Τσαγκάρη (2018)
  3. 3η Φωτογραφία της Καλλιρόης Δεστέ (Υπαπαντή 1964)