«Τα σχολεία …»

1950-aperi-schools

Του συνεργάτη μας Γιώργου Μάρκου
Εκπαιδευτικού πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης

Σιωπηλά κλείνουν τα σχολεία στο νησί…

Τελευταίο το Νηπιαγωγείο στο Όθος. Προστέθηκε και αυτό δίπλα στα Νηπιαγωγεία των Μενετών, του Μεσοχωρίου και της Ολύμπου, δίπλα στα Δημοτικά Σχολεία των παραπάνω κοινοτήτων, αλλά και τη Βωλάδας, του Όθους, των Σπόων και των Πυλών.

Συνολικά την τελευταία δεκαετία έκλεισαν οχτώ σχολικές μονάδες, τέσσερα Νηπιαγωγεία και τέσσερα Δημοτικά Σχολεία στο νησί. Έμειναν πια όσα έχουν έδρα στα Πηγάδια, το Απέρι, την Αρκάσα και το Διαφάνι. Στο τελευταίο δύο χρόνια ήταν κλειστό το Νηπιαγωγείο και άνοιξε φέτος για ένα μόνο μαθητή.

Η λίστα θα μεγαλώνει. Στο κοντινό μέλλον θα έρθει και η σειρά πιθανώς του ΕΠΑΛ Καρπάθου, του ενός από τα δύο Γυμνάσια του νησιού είτε στα Πηγάδια είτε στο Απέρι, πόσο να αντέξει το Γυμνάσιο με Λυκειακές τάξεις στην Όλυμπο όπου οι μαθητές μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού! Θα θέσουν άμεση υποψηφιότητα το Δημοτικό στο Απέρι και της Αρκάσας, θα συρρικνωθούν τα δύο Δημοτικά στα Πηγάδια.

Θα πει κανείς ότι κλείνουν, γιατί δεν υπάρχουν παιδιά. Πώς να υπάρχουν, αφού ο κόσμος φεύγει. Φεύγει, γιατί δυσκολεύεται να βρει προοπτικές στην Κάρπαθο. Η μικρή τουριστική σεζόν δε φτάνει για όλους, μια δυο καλές χρονιές δε σώζουν την κατάσταση, η κρίση που ταλαιπωρεί για χρόνια τη χώρα μας άφησε γερά τα σημάδια της και μας αγγίζει ακόμη. Δείχνει να στερεύει και η δεξαμενή των παιδιών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα από αλλοδαπούς γονείς που τα τελευταία χρόνια εργάζονται στο νησί και δημιούργησαν εδώ οικογένεια.

Για να σκεφτούμε λίγο που μας οδήγησε η αναγκαστική συστέγαση και η λειτουργία σε απογευματινή βάρδια του Γυμνασίου Πηγαδίων με το 1ο Δημοτικό Σχολείο και του ΕΠΑΛ με το 2ο στα Πηγάδια για τρία σχεδόν χρόνια. Τα προβλήματα που προκλήθηκαν στην κοινωνική ζωή και τι μάθαμε, αν μάθαμε από αυτά. Ποιες ίσες ευκαιρίες για μάθηση έχουν τα παιδιά στην Κάρπαθο.

Πώς αντιμετωπίζουμε τους εκπαιδευτικούς που έρχονται από όλη την Ελλάδα στην Κάρπαθο με μια βαλίτσα ρούχα και έναν πενιχρό μισθό. Όταν ζητάμε το μισό σχεδόν μισθό τους για ενοίκιο το χειμώνα και θέλουμε να μας αδειάσουν τη γωνιά γρήγορα το καλοκαίρι, γιατί ανακαλύψαμε το Airbnb. Πλέον οι εκπαιδευτικοί δεν έρχονται στην Κάρπαθο. Ή έρχονται με μεγάλη καθυστέρηση. Και δεν μπορούν όλοι οι γονείς να πληρώνουν για φροντιστήρια. Δεν μπορούν να έχουν μια δεύτερη λύση έξω από την Κάρπαθο.

Τα πράγματα είναι απλά: Για να υπάρχουν σχολεία, πρέπει να υπάρχουν μαθητές. Μαθητές από οικογένειες που να μένουν μόνιμα στην Κάρπαθο. Και οι οικογένειες αυτές πρέπει να έχουν απασχόληση όλο το χρόνο. Και σιγουριά ότι θα απολαμβάνουν στην υγεία, την παιδεία , τη συγκοινωνία, το κόστος ζωής αυτά που είναι αυτονόητα στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Μετρήστε πόσοι γάμοι γίνονται το καλοκαίρι στο νησί και πόσοι από αυτά τα νέα παιδιά μένουν στην Κάρπαθο στη συνέχεια. Το δημογραφικό πρόβλημα που ταλανίζει την Ελλάδα, για μας είναι αμείλικτο. Αν δεν υπάρχει ανάπτυξη και προοπτικές, ποιος θα μείνει;

dimotiko-aperiou
Ο νέος πλαστικός τάπητας του Δημοτικού Σχολείου Απερίου, δωρεά των συγχωριανών, ομογενών και οργανισμών (καλοκαίρι 2019)

Οικονομικά τα σχολεία μας, πέρα από την πενιχρή επιχορήγηση που βασίζεται στον αριθμό των μαθητών ανά σχολική μονάδα και στην οργανικότητά τους, έχουν την τύχη να δέχονται δωρεές από την ομογένεια των ΗΠΑ, τους τοπικούς συλλόγους, να δραστηριοποιούνται πάρα πολύ οι Σύλλογοι Γονέων και επίσης να δέχονται δωρεές οικονομικές και υλικές από συμπατριώτες με αφορμή τη λύπη ή τη χαρά τους.
Οι φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Δήμος Καρπάθου, Περιφερειακή Ενότητα Καρπάθου-Ηρωικής Νήσου Κάσου, Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου) έχουν τη δυνατότητα να σχεδιάσουν, να απαιτήσουν και να υλοποιήσουν δράσεις που θα κρατήσουν τους ανθρώπους στο νησί, που θα υπηρετούν την κοινωνία.

Ποια πολιτική άραγε έχουμε στην Κάρπαθο για να κρατήσουμε τα σχολεία ανοιχτά; Ποιο σχεδιασμό, ποια συντήρηση, ποια έργα, ποιος τέλος πάντων τα πονάει; Γιατί η Παιδεία είναι υπόθεση όλων.

Οι άνθρωποι φτιάχνουν τα χώματα. Και τα χώματα θέλουν ανθρώπους για να τα πατούν.

Κάρπαθος 30/1/2020


  1. Φωτογραφία 1η: Απόψη σχολικού Συγκροτήματος Απερίου (’50), του αείμνηστου Κ. Α. Κωστή, που παραχώρησε στο Σύλλογο Απεριτών Αττικής.
  2. Φωτογραφία 2η: Ο νέος πλαστικός τάπητας στην αυλή του Δημ. Σχολείου Απερίου. Προσφορά Απεριτών και άλλων δωρητών.