Ανακύκλωση και αυτό το καλοκαίρι

hands

«Καλοκαιράκι επιτέλους και διακοπές με αυτοκίνητο σε νησιωτικούς και μή προορισμούς, που ακόμη δεν διαθέτουν πρόγραμμα ανακύκλωσης συσκευασιών. Συνεχίστε την ανάγνωση Ανακύκλωση και αυτό το καλοκαίρι

ΚΕΝΤΡΟ ΥΓΕΙΑΣ ΚΑΡΠΑΘΟΥ: Και τώρα, τί ;

κέντρο-υγείας-Καρπάθου

Από το 2020 το Κέντρο Υγείας Καρπάθου έπαψε να λειτουργεί. Ιατρικό, νοσηλευτικό προσωπικό και εξοπλισμός μεταφέρθηκαν με υποδειγματική τάξη στο νεόδμητο Γενικό Νοσοκομείο Καρπάθου. Στολίδι πραγματικό το νέο Νοσοκομείο και ενισχυμένο με νεοπροσληφθέν προσωπικό, προσφέρει ήδη πολύτιμες υπηρεσίες υγείας εν μέσω της πανδημίας του κορωνοϊού.

Τί γίνεται όμως με το ιστορικό κτίριο του Κέντρου Υγείας, που κτίστηκε και σε μεγάλο βαθμό εξοπλίστηκε από δωρεές Συλλόγων και Καρπαθίων Ευεργετών και Δωρητών κυρίως της Αμερικής; Στον εξελισσόμενο διάλογο για τη βέλτιστη αξιοποίηση του κτιρίου προσθέτω και τις δικές μου απόψεις.

Κατά καιρούς έχει προταθεί να γίνει γηροκομείο, σχολείο, μουσείο ή να παραχωρηθεί η χρήση του σε υπηρεσίες του δήμου, της αστυνομίας, της πυροσβεστικής, του στρατού. Για τη σωστή επιλογή πρέπει να τεθούν κριτήρια και προτεραιότητες, έτσι ώστε η αξιοποίηση του κτιρίου να δώσει τη μέγιστη υπεραξία στην πόλη και στο νησί. Κατά την άποψή μου αυτό μπορεί να υπηρετηθεί πιο αποτελεσματικά με την ανάδειξή του σε χώρο πολιτισμού, που να είναι ελκυστικός στους πολυάριθμους επισκέπτες της Καρπάθου. Ασφαλώς υπάρχουν και οι πρακτικές ανάγκες κράτους και κοινωνίας, γι αυτές όμως μπορούν να δρομολογηθούν άλλες λύσεις.

Μαζί με τις φυσικές ομορφιές, ο πολιτισμός είναι ο πλούτος της Καρπάθου. Είναι η Πελασγική, Μινωική/Μυκηναϊκή και Δωρική της καταγωγή. Είναι η Μυθολογία, η Αρχαιολογία, η Ιστορία και η Λαογραφία της. Το αν μπορούν να στεγαστούν στους χώρους του κτιρίου όλα αυτά τα κεφάλαια του πολιτισμού μας είναι από μόνο του αντικείμενο μελέτης και αξιολόγησης ειδικών επιστημόνων, ερευνητών και τεχνικών. Ειδικά για το κεφάλαιο αρχαιολογία είναι γνωστό ότι σημαντικά ευρήματα του νησιού εκτίθενται ή είναι αποθηκευμένα στο Μουσείο Ρόδου, ενώ το όντως εξαιρετικό Αρχαιολογικό Μουσείο Καρπάθου ασφυκτιά από έλλειψη χώρων.

Στην ιστορική συγκυρία της επετείου των 200 χρόνων από τη συμμετοχή της Καρπάθου στην Επανάσταση του 1821, θα ήταν θαυμάσιο ένα τόσο σημαντικό έργο να μπει σε ορθή προοπτική και προγραμματισμό. Με διαφάνεια και ψύχραιμο δημόσιο διάλογο, με αντιπαράθεση προτάσεων αλλά και γόνιμη σύνθεση απόψεων. Εφόσον υπάρξει ομοθυμία των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης και των κοινωνικών εταίρων, το τελικό σχέδιο – συνεπικουρούμενο από το ικανό προσωπικό που διαθέτει η Κάρπαθος στην κεντρική πολιτική σκηνή – μπορεί να γίνει πραγματικότητα.

Ακριβώς όπως έγινε το Νοσοκομείο.

Μιχάλης Μικρός-
Μικροπανδρεμένος

Ο άνθρωπος πάντα έψαχνε το Θεό …

⚘»Ο άνθρωπος πάντα έψαχνε το Θεό…
κι ο Θεός τον άνθρωπο … Συνεχίστε την ανάγνωση Ο άνθρωπος πάντα έψαχνε το Θεό …

Τ’ Απέρι από ψηλά

Θαυμάζουμε τα επιτεύγματα της νέας τεχνολογίας των τηλε-χειριζομένων αεροσκαφών (drones), ιπτάμενες φωτογραφικές μηχανές στα χέρια των φωτογράφων μας. Κινηματογραφικές εικόνες με ασυνήθειστες όψεις της γενέθλιας γής!

Κοιμήθηκα χαζεύοντας τις αεροφωτογραφίες του Δημήτρη Ε. Γεργατσούλη από το (πρόσφατα επανα-) ηλεκτροφωτισμένο Απέρι [1]. Ξύπνησα με αναμνήσεις, σκέψεις και συναισθήματα!

Έζησα στο Απέρι  τη δεκαετία της μεταπολίτευσης το ’70, των 300 και πλέον κατοίκων, του Δημοτικού σχολείου των 80 μαθητών, των τριών καφενείων. Ήταν η εποχή που μπορούσες να ζητήσεις από το γείτονα από τα υλικά που έλειπαν από την κουζίνα, μέχρι και βοήθεια όταν η γιαγιά είχε αδιαθετήσει ξαφνικά. Όταν γέμιζαν οι αυλές με γείτονες, συγγενείς και συγχωριανούς, σε χαρές και λύπες. Οταν τις νύχτες γέμιζαν οι αποσπερίες δίχως τηλεόραση.

Όταν μοιραζόμαστε τη σχολική ζωή με συμμαθητές και μαζί ανακαλύπταμε τα μυστικά της γεωμετρίας σχεδιάζοντας στη γη.  Όταν σαν  παιδιά κινούμασταν ελεύθερα από γειτονιά σε γειτονιά, και απολαμβάναμε ατέλειωτες ώρες μπάλας στο Δημοτικό και το Γυμνάσιο το Γήπεδο του Πρωτέα. 

 Όταν το Χρύσειο Μέγαρο  γεμάτο από συγχωριανούς συνεδρίαζαν για το κάθε μικρό και μεγάλο θέμα  (από τα «νερά του Μερτώνα», μέχρι το δρόμο της Αχάτας, και την ολοκλήρωση του Μεγάρου).

Ξαναθυμήθηκα βλέποντας το Απέρι από ψηλά τη νύχτα, την αίσθηση της κοινότητας, όπου ο αστικός ιστός της πυκνής οριζόντιας δόμησης έτρεφε τελικά έναν άλλο ιστό, τον κοινωνικό ιστό. Ιστό που ύφαιναν με περίσσια τέχνη αιώνες συμβίωσης των κατοίκων. 

Κανένα όμως υφαντό δεν φτιάχνεται στην τύχη. Χρειάστηκε η συλλογική συνείδηση αλλά κυρίως η ηγεσία που την ενεργοποιεί, την εκφράζει, την οδηγεί. Κοινοτάρχες, προέδροι της «Ομόνοιας», «Πρωτέα» και άλλων συλλόγων, προεδρεία και εθελοντές, δημιούργησαν το Απέρι που φαίνεται και από ψηλά και το θαυμάζουμε από χαμηλά.

Με αφορμή την εκδήλωση τιμής για το Μιχαήλ Αναγνωστόπουλο – Υψηλό το 2019, τη βελτίωση του κοινοτικού ηλεκτροφωτισμού, την ανάδειξη των κοινοτικών βρυσών του Απερίου, τις συνεχώς βελτιούμενες εγκαταστάσεις του Πρωτέα, … οφείλουμε να συγχαρούμε τα κοινοτικά και συλλογικά μας όργανα για τις συνεχιζόμενες δράσεις τους.

Ισως είναι καιρός το καλοκαίρι αυτό που ο κορονοϊός δοκιμάζει τις κοινωνικές μας αντοχές ακόμη και την προαιώνια επιθυμία της επίσκεψης στη γενέθλια γη, να πλησιάσουμε για να συζητήσουμε για το «διά την καλλιτέραν αύριον του ωραίου μας χωριού» [3] …

Ποια τα πιθανά θέματά μας; Ας ξεκινήσουμε με τον εορτασμό των 200 ετών από το 1821 στο Απέρι!  Πιθανά Θέματα: Χατζηλίας Οικονόμου, Γάμος στη Κυρά Παναγιά, Μιχάλης Βαρθολομής, το Καρπάθικο καράβι στη Ναυμαχία του Γέροντα, …

Μανόλης Μ. Τσαγκάρης

Υ.Γ.

Προσκαλώ τον Μιχάλη Μικροπανδρεμένο να επαναφέρει το δημόσιο διάλογο που οργάνωνε επί πολλά καλοκαίρια και έχουμε αφήσει στη μέση, για τα ζητήματα της κοινότητάς μας.


Σημειώσεις και αναφορές

  1. Αναφέρομαι στις ενέργειες του προέδρου της κοινότητά μας κ. Γιώργου Παπά για τη βελτίωση του Ηλεκτροφωτισμού στο Απέρι 5/2020.
  2. Οι αεροφωτογραφίες του Δημήτρη Γεργατσούλη και του Βαγγέλη Γεργατσούλη μας έχουν δώσει διαφορετικές απόψεις των γνώριμων μας τοπίων. Πολλές από αυτές κοσμούν και την Εφημερίδα μας (δείτε και το τμήμα Απέρι άνωθεν.
  3. Δείτε και το σχετικό μας άρθρο της πρωτοχρονιάς του 2020: Προς ευρυτέρους ορίζοντας…

Η Μητρόπολη Καρπάθου και Κάσου ζωντανά στο διαδίκτυο!

aperi-tv-2

Εδώ και περίπου ένα χρόνο, οι Θείες Λειτουργίες  της κεντρικής εκκλησίας του νησιού μας μεταδίδονται ζωντανά ραδιοφωνικά [1]. Σήμερα για πρώτη φορά στην Ιστορία του, ο Ιερός Μητροπολιτικός Ναός της Κοίμησης της Θεοτόκου στο Απέρι, μετέδωσε τη λειτουργία του και τηλεοπτικά [2]. Συνεχίστε την ανάγνωση Η Μητρόπολη Καρπάθου και Κάσου ζωντανά στο διαδίκτυο!

Ο ερχομός της άνοιξης …

spring-aperi
Ανθισμένη αμυγδαλιά, φωτ. Νίκου Νταργάκη

Σήμερα, 21 Μαρτίου 2020, μιά μέρα μετά την εαρινή ισημερία, η ημέρα μόλις έγινε μεγαλύτερη από τη νύχτα.

Την ίδια στιγμή ολόκληρη η ανθρωπότητα βρίσκεται σε ακήρυχτο πόλεμο. Ο αόρατος εχθρός είναι ένας μικροσκοπικός οργανισμός που ωστόσο έχει τόσο μεγάλη δύναμη. Ο κορονοϊός του 2019 (COVID-19) έχει σκορπίσει το τρόμο σε όλη τη γή, θανατώνοντας τους πιο αδύναμους ανθρώπους: τους ηλικιωμένους και τους πολυ-ασθενείς.

Η πανδημία δοκιμάζει τις δομές υγείας μας, την ευρηματικότητά μας, την οργάνωση και την πειθαρχεία μας, την κοινωνικότητά, την υπομονή, ακόμη και την αλληλεγγύη μας. Βρισκόμαστε μέσα σε ένα «άγνωστο πόλεμο» πανδημίας, που ασφαλώς έχει ξαναζήσει η ανθρωπότητα, τι σύμπτωση, πριν 100 περίπου χρόνια (Ισπανική Γρίπη του 1918 [3]).

Σήμερα όμως η κατάσταση είναι διαφορετική. 100 χρόνια μετά η επιστήμη έχει προχωρήσει σημαντικά τόσο στην ιατρική όσο και στις επικοινωνίες. Οι άνθρωποι είναι περισσότερο μορφωμένοι, για να μπορέσουν να κατανοήσουν καλύτερα το τί συμβαίνει και να αντιδράσουν αναλόγως. Οι κυβερνήσεις είναι εμπειρότερες και αποτελεσματικότερες στη διαχείριση τέτοιων κρίσεων.

Μια ορατή συνέπεια αυτού του πολέμου, είναι η ανάγκη να απομακρυνθούμε μεταξύ μας (social distancing — κοινωνική απομάκρυνση) για να συγκρατήσουμε τη διασπορά του κορονοϊού. Άλλη συνέπεια ο εγκλεισμός μας, πού αλλού; στην κατοικία μας, συνήθως μαζί με την οικογένειά μας! Το «μένουμε σπίτι» έχει γίνει το σύνθημα.

Δεν είναι όμως απαραίτητο να χαθούμε. Διαθέτουμε σημαντικές τεχνολογίες επικοινωνιών, που γεφυρώνουν τις αποστάσεις και αντισταθμίζουν κάποιο βαθμό την κοινωνική απομάκρυνση, επιτρέποντας τη κοινωνική σύγκλιση. Ούτε και να αφήσουμε τον εθελοντικό εγκλεισμό στα σπίτια μας ανεκμετάλλευτο. 

«ουδέν κακόν αμιγές καλού»

Ας αναθερμάνουμε λοιπόν την Καρπάθικη «αποσπερία», με τη βοήθεια εργαλείων συλλογικής (δια ζώσης) επικοινωνίας  που ήδη χρησιμοποιούμε (δείτε ένα κατάλογο στο τέλος του άρθρου [5]). Η αποσπερία (εσπερινές επισκέψεις σε σπίτια φίλων και συγγενών), ήταν μια από τις μορφές συνεύρεσης μικρών και μεγάλων, εκείνη τη νοσταλγική εποχή που τα χωριά μας ήταν γεμάτα, η τηλεόραση δεν είχε εισβάλει στη ζωή μας, και ο χρόνος κυλούσε αργά. Είναι τεχνολογικά εφικτό δεκάδες άτομα να συμμετέχουν σε τηλεδιάσκεψη, με το μόνο εργαλείο το κινητό τους τηλέφωνο ή tablet, ένα ζευγάρι ακουστικά, αλλά και πειθαρχία στη συζήτηση!

Ας απολαύσουμε χρόνο με τα παιδιά μας, που τόσο λίγο βλέπουμε στην «κανονική ζωή» μας. Αποφεύγοντας να υποκαταστήσουμε το σχολείο και το δάσκαλο που απουσιάζει (προς το παρόν, μέχρι την εκκίνηση του ηλεκτρονικού σχολείου), υπάρχουν τόσα άλλα έχουμε να μοιραστούμε με τα παιδιά μας. Από συζητήσεις που δεν έχουμε κάνει – μεχρι βιβλία που δεν διαβάσαμε μαζί και συζητήσεις που δεν κάναμε. Ας συμπεριλάβουμε και συνετή – ως προς την έκταση – ηλεκτρονική επικοινωνία με φίλους και οικογένεια.

Ας απολαύσουμε το χρόνο στο σπίτι μας, που τόσο λίγο αξιοποιούμε σε μια ζωή γεμάτη σχολείο, δραστηριότητες, επαγγελματικές ενασχολήσεις και υπεργεμάτα σαββατοκύριακα. Εχουμε μικρά και μεγάλα πράγματα να κάνουμε για το ίδιο το σπίτι μας, να «ξεσκονίσουμε» τη βιβλιοθήκη, τη δισκοθήκη (άν έχουμε ακόμη), και γιατί όχι τη ταινιοθήκη μας. Να οργανώσουμε τα φωτογραφικά μας άλμπουμ ή τις συλλογές μας.

Ας απολαύσουμε συζητήσεις με φίλους και γνωστούς, που έχουμε καιρό να επικοινωνήσουμε. Ας κάνουμε συζητήσεις με φωνή και εικόνα, όχι μόνο ανταλλαγή γραπτών μηνυμάτων, likes, κ.λ.π. Ειδικότερα τους ηλικιωμένους συγγενείς και φίλους που εκ των πραγμάτων δεν μπορούμε να επισκεφθούμε χωρίς να διακινδυνεύσουμε τη δική τους υγεία.

Τέλος, ας  απολαύσουμε την περισυλλογή και την προσευχή, εφόσον το έχουμε ανάγκη. Είναι στιγμές όπως αυτές που ζούμε, όπου η ανάγκη για την επικοινωνία με το Θείο γίνεται ισχυρότερη, βαθύτερη, και για πολλούς από εμάς απαραίτητο μέρος της περίεργης νέας καθημερινότητας μας [1].

Με τον ερχομό της άνοιξης η ημέρα κερδίζει τη νύχτα. Παρόλες τις ανθρώπινες απώλειες ελπιδοφόρα μηνύματα αρχίζουν να φτάνουν από την Κίνα, τη Νότια Κορέα, την Ιαπωνία και άλλες χώρες. Ας είμαστε αισιόδοξοι για το ότι θα κερδίσουμε τη μάχη και τελικά τον πόλεμο με τη πρωτόγνωρη απειλή για την ανθρωπότητα!

 Μανόλης Μ. Τσαγκάρης,
Αρχισυντάκτης


Παραπομπές και πηγές

  1. https://www.vimaorthodoxias.gr/peri-zois/perisyllogi-kai-prosefxi/
  2. Λήμμα για τον Κορονοϊό στην wikipedia
  3. Ισπανική Γρίπη του 1918 στην wikipedia
  4. Εφαρμογές ομαδικών επικοινωνιών:
    • Messenger (facebook.com) – εφαρμογή του facebook
    • Viber.com
    • Skype (skype.com)
    • zoom.us
    • webex.com
  5. Η «δια ζώσης» επικοινωνία, δηλαδή η ακουστική και οπτική ζωντανή επικοινωνία, αποτελεί τον πιο φυσικό τρόπο επικοινωνίας που διαθέτουμε αυτή τη στιγμή, μεταξύ δύο ή περισσοτέρων ανθρώπων σε απόσταση. Δεν υποβαθμίζουμε τη γραπτή επικοινωνία συντόμων μηνυμάτων, αναρτήσεων κλπ, η οποία έχει και αυτή τη χρησιμότητα της.

Ως κόρη …

της συνεργάτιδός μας,
Αννας Μ. Γιαβάση

Σήμερα Κυριακή της Ορθοδοξίας και
Ημέρα της Γυναίκας ….🌺🙏

  • Ως  «κόρη» του ΞΕΝΙΟΥ ΔΙΑ προσφέρω απλόχερα φιλοξενία, αλλά την αρνούμαι σ’εκείνους που επιβουλεύονται την πατρίδα μου.
  • Ως «κόρη» της ΣΟΦΗΣ ΑΘΗΝΑΣ, αρνούμαι να μου λένε ψέμματα και να υποτιμούν την νοημοσύνη μου.
  • Ως «κόρη» του ΑΠΟΛΛΩΝΙΟΥ ΦΩΤΟΣ αρνούμαι το σκοτάδι να σκεπάζει την χώρα μου.
  • Ως «κόρη» της ΕΣΤΙΑΣ αρνούμαι την κατάλυση της έννοιας οικογένεια και να ασελγούν στα όσια και ιερά μου
  • Ως «κόρη» του ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ζητώ μα σέβονται την θρησκεία μου και να μην βανδαλίζουν τις εκκλησιές μου.
  • Ως «κόρη» του ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΥ ονειρεύομαι μιά πατρίδα Ελεύθερη, Δυνατή, Κυρίαρχη.
  • Ως «κόρη» του Νεοπυθαγόρειου Φιλοσόφου ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΡΓΙΩΡΗ επιθυμώ να επανέλθει το ΦΩΣ στην πατρίδα μου κι από εδώ ν’απλωθεί και πάλι στο Σύμπαν.

Γένοιτο..
Γένοιτο..
Γένοιτο…….

8 Μαρτίου 2020🌺

Θεατές ή (πρωτ)αγωνιστές;

ancient-mask

του συνεργάτη μας, Γιώργου Τ. Μάρκου,
Εκπαιδευτικού Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

«Όλοι είμαστε στο θέατρο της ζωής. Αν μείνουμε θεατές θα πληρώσουμε. Αν πάρουμε μέρος στην παράσταση θα πληρωθούμε»

Τα λόγια του Αισχύλου πάντα επίκαιρα. Συνεχίστε την ανάγνωση Θεατές ή (πρωτ)αγωνιστές;

«Είμαστε στο εγώ και όχι στο εμείς…»

doers-talkers-critics

Νόμος της φύσης, ή μάλλον της κάθε κοινωνίας. Πολλοί κρίνουν, λιγότεροι συζητούν (μιλάνε), ακόμη λιγότεροι ενεργούν και δημιουργούν (κάνουν).  Μήπως να αλλάξουμε λίγο το μείγμα; Συνεχίστε την ανάγνωση «Είμαστε στο εγώ και όχι στο εμείς…»

«Τα σχολεία …»

1950-aperi-schools

Του συνεργάτη μας Γιώργου Μάρκου
Εκπαιδευτικού πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης

Σιωπηλά κλείνουν τα σχολεία στο νησί…

Τελευταίο το Νηπιαγωγείο στο Όθος. Προστέθηκε και αυτό δίπλα στα Νηπιαγωγεία των Μενετών, του Μεσοχωρίου και της Ολύμπου, δίπλα στα Δημοτικά Σχολεία των παραπάνω κοινοτήτων, αλλά και τη Βωλάδας, του Όθους, των Σπόων και των Πυλών.

Συνολικά την τελευταία δεκαετία έκλεισαν οχτώ σχολικές μονάδες, τέσσερα Νηπιαγωγεία και τέσσερα Δημοτικά Σχολεία στο νησί. Έμειναν πια όσα έχουν έδρα στα Πηγάδια, το Απέρι, την Αρκάσα και το Διαφάνι. Στο τελευταίο δύο χρόνια ήταν κλειστό το Νηπιαγωγείο και άνοιξε φέτος για ένα μόνο μαθητή.

Η λίστα θα μεγαλώνει. Στο κοντινό μέλλον θα έρθει και η σειρά πιθανώς του ΕΠΑΛ Καρπάθου, του ενός από τα δύο Γυμνάσια του νησιού είτε στα Πηγάδια είτε στο Απέρι, πόσο να αντέξει το Γυμνάσιο με Λυκειακές τάξεις στην Όλυμπο όπου οι μαθητές μετριούνται στα δάχτυλα του ενός χεριού! Θα θέσουν άμεση υποψηφιότητα το Δημοτικό στο Απέρι και της Αρκάσας, θα συρρικνωθούν τα δύο Δημοτικά στα Πηγάδια.

Θα πει κανείς ότι κλείνουν, γιατί δεν υπάρχουν παιδιά. Πώς να υπάρχουν, αφού ο κόσμος φεύγει. Φεύγει, γιατί δυσκολεύεται να βρει προοπτικές στην Κάρπαθο. Η μικρή τουριστική σεζόν δε φτάνει για όλους, μια δυο καλές χρονιές δε σώζουν την κατάσταση, η κρίση που ταλαιπωρεί για χρόνια τη χώρα μας άφησε γερά τα σημάδια της και μας αγγίζει ακόμη. Δείχνει να στερεύει και η δεξαμενή των παιδιών που γεννήθηκαν στην Ελλάδα από αλλοδαπούς γονείς που τα τελευταία χρόνια εργάζονται στο νησί και δημιούργησαν εδώ οικογένεια.

Για να σκεφτούμε λίγο που μας οδήγησε η αναγκαστική συστέγαση και η λειτουργία σε απογευματινή βάρδια του Γυμνασίου Πηγαδίων με το 1ο Δημοτικό Σχολείο και του ΕΠΑΛ με το 2ο στα Πηγάδια για τρία σχεδόν χρόνια. Τα προβλήματα που προκλήθηκαν στην κοινωνική ζωή και τι μάθαμε, αν μάθαμε από αυτά. Ποιες ίσες ευκαιρίες για μάθηση έχουν τα παιδιά στην Κάρπαθο.

Πώς αντιμετωπίζουμε τους εκπαιδευτικούς που έρχονται από όλη την Ελλάδα στην Κάρπαθο με μια βαλίτσα ρούχα και έναν πενιχρό μισθό. Όταν ζητάμε το μισό σχεδόν μισθό τους για ενοίκιο το χειμώνα και θέλουμε να μας αδειάσουν τη γωνιά γρήγορα το καλοκαίρι, γιατί ανακαλύψαμε το Airbnb. Πλέον οι εκπαιδευτικοί δεν έρχονται στην Κάρπαθο. Ή έρχονται με μεγάλη καθυστέρηση. Και δεν μπορούν όλοι οι γονείς να πληρώνουν για φροντιστήρια. Δεν μπορούν να έχουν μια δεύτερη λύση έξω από την Κάρπαθο.

Τα πράγματα είναι απλά: Για να υπάρχουν σχολεία, πρέπει να υπάρχουν μαθητές. Μαθητές από οικογένειες που να μένουν μόνιμα στην Κάρπαθο. Και οι οικογένειες αυτές πρέπει να έχουν απασχόληση όλο το χρόνο. Και σιγουριά ότι θα απολαμβάνουν στην υγεία, την παιδεία , τη συγκοινωνία, το κόστος ζωής αυτά που είναι αυτονόητα στην ηπειρωτική Ελλάδα.

Μετρήστε πόσοι γάμοι γίνονται το καλοκαίρι στο νησί και πόσοι από αυτά τα νέα παιδιά μένουν στην Κάρπαθο στη συνέχεια. Το δημογραφικό πρόβλημα που ταλανίζει την Ελλάδα, για μας είναι αμείλικτο. Αν δεν υπάρχει ανάπτυξη και προοπτικές, ποιος θα μείνει;

dimotiko-aperiou
Ο νέος πλαστικός τάπητας του Δημοτικού Σχολείου Απερίου, δωρεά των συγχωριανών, ομογενών και οργανισμών (καλοκαίρι 2019)

Οικονομικά τα σχολεία μας, πέρα από την πενιχρή επιχορήγηση που βασίζεται στον αριθμό των μαθητών ανά σχολική μονάδα και στην οργανικότητά τους, έχουν την τύχη να δέχονται δωρεές από την ομογένεια των ΗΠΑ, τους τοπικούς συλλόγους, να δραστηριοποιούνται πάρα πολύ οι Σύλλογοι Γονέων και επίσης να δέχονται δωρεές οικονομικές και υλικές από συμπατριώτες με αφορμή τη λύπη ή τη χαρά τους.
Οι φορείς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Δήμος Καρπάθου, Περιφερειακή Ενότητα Καρπάθου-Ηρωικής Νήσου Κάσου, Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου) έχουν τη δυνατότητα να σχεδιάσουν, να απαιτήσουν και να υλοποιήσουν δράσεις που θα κρατήσουν τους ανθρώπους στο νησί, που θα υπηρετούν την κοινωνία.

Ποια πολιτική άραγε έχουμε στην Κάρπαθο για να κρατήσουμε τα σχολεία ανοιχτά; Ποιο σχεδιασμό, ποια συντήρηση, ποια έργα, ποιος τέλος πάντων τα πονάει; Γιατί η Παιδεία είναι υπόθεση όλων.

Οι άνθρωποι φτιάχνουν τα χώματα. Και τα χώματα θέλουν ανθρώπους για να τα πατούν.

Κάρπαθος 30/1/2020


  1. Φωτογραφία 1η: Απόψη σχολικού Συγκροτήματος Απερίου (’50), του αείμνηστου Κ. Α. Κωστή, που παραχώρησε στο Σύλλογο Απεριτών Αττικής.
  2. Φωτογραφία 2η: Ο νέος πλαστικός τάπητας στην αυλή του Δημ. Σχολείου Απερίου. Προσφορά Απεριτών και άλλων δωρητών.