Οι Κανταδόροι της Βαλαντούς

Της Άννας Σακελλαρίδη

σοκκάκια στη βαλαντούΔρόμοι και στενά γραφικά, πότε με πολλή φασαρία και πότε με πολλή σιωπή που τα φωτίζει ένα αστέρι ουράνιο. Που στέκει πάντα εκεί να λούζει με το φως του κάθε καντούνι και γωνιά και να σκορπίζει απλόχερα χαρά, αισιοδοξία, ζωή και ελπίδα. Σε αυτά τα φεγγαρόφωτα στενά βρέθηκα πάλι να περιπλανιέμαι και να προσπαθώ να αποκωδικοποιήσω κρυμμένα μυστικά και να αφουγκραστώ τον τρόπο σκέψης ανθρώπων που έζησαν και περπάτησαν εδώ.
Χαρούμενος και γλυκόηχος ακουγόταν μέσα στη νύχτα ο ήχος της λύρας με τους ξενύχτηδες κανταδόρους να τραγουδούν τους καημούς τους στα γραφικά καλντερίμια της Βαλαντούς.
vangelis-gergatsoulis-playerΤακτικός νυχτερινός επισκέπτης ήταν ο Βαγγέλης. Ένας χαρισματικός άνθρωπος που η λύρα στα χέρια του ήταν μαγική και οι μαντινάδες με τη παθιασμένη του φωνή μάγευαν και σκόρπιζαν ρίγη συγκίνησης. Με τη λεβεντιά και τη καλοσύνη που τον διέκριναν, έμεινε στη ιστορία του τόπου μας αλησμόνητος, μοναδικός, αξεπέραστος. Έπαιζε όλους τους σκοπούς και τραγουδούσε με πάθος, χωρίς άλλες προσωπικές επιδιώξεις. Η φωνή του ακόμη αντηχεί σε κάθε γωνιά στα νυχτερινά στενοσόκακα.
Μπορέσαμε και διασώσαμε λίγα σκόρπια τραγούδια του και να ακολουθήσουμε τα χνάρια του:
«Που τη Βωλάδα έρχομαι, που του Λαδή το γάμο,
και πέρασα στη Βαλαντού καντάδα να σου κάμω»
«Πάλι περνώ τα τα στενά, τα πρώτα μου λημέρια,
απου’ φαγα τα νιάτα μου, χειμώνες καλοκαίρια»
«Πάλι σε τούτα τα στενά τη νύχτα θα περάσω,
μέχρι τα ξημερώματα, που πρέπει να πλαγιάσω»
«Ωχου κι ας ενοικιάζετο ετούτο το μπαλκόνι,
να τραγουδώ κάθε βραδιά, να μου περνούν οι πόνοι»
«Πολλούς τους εξυπνήσαμε και φαίνεται αγριέψα,
τίποτα δεν κερδίσανε, μόνο πως μας εβρέξα».
«Δε φταις εσύ, μ’ η μάνα σου, η άχαρη τα φταίει,
που’ ρχισε τώρα για γαμπρούς και γάμους να σου λέει»
Αισθάνομαι ευγνωμοσύνη σε όλους όσοι μου πρόσφεραν γενναιόδωρα τις ιστορίες τους, αλλά και την αγάπη τους. Σε ‘κείνους που μου εμπιστεύτηκαν τα μυστικά της ζωής τους για να μπορέσω να τους ακολουθήσω στα προσωπικά τους ταξίδια, στις χαρές, στους ενθουσιασμού, αλλά και στις απογοητεύσεις τους. Είναι νομίζω χρέος μας, είναι ευθύνη μας, να αγγίξουμε τις αχνές γραμμές των οριζόντων, των ονείρων και των επιθυμιών τους, ακόμη και των πιο ακριβών, αυτών που είναι πληρωμένα με τόκο.

Πηγές και Αναφορές:

[1] Από την ανάρτηση της συγγραφέως στο facebook με την άδειά της.
[2] Πρόκειται για το θρυλικό λυράρη, μαντιναδόρο και τραγουδιστή Βαγγέλη Γεργατσούλη.
[3] Φωτογραφία του Βαγγέλη από ανάρτηση της Γκλόριας Λαμπρινού στο facebook.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s