Μια βάρκα μόνη στην Αχάτα

της Μαρίας Σαρρή-Μπεχράκη

 Την είδα στην Αχάτα: Μια βάρκα τραβηγμένη έξω στη στεριά, “μια βάρκα μόνη”. Απέπνεε θλίψη, όπως όλα εκείνα τα εγκαταλελειμμένα πράγματα που παραπέμπουν σε εγκαταλελειμμένες ζωές, χαρές κι αγάπες. “Η θλίψη όλων των τελειωμένων πραγμάτων”.

1973-αχάτα 

Ρώτησα: “τίνος είναι τούτη η βάρκα” 

“Ήταν του Μέλιου” μου είπαν. 

Σαν καμπάνα θανάτου εκείνο το “Ήταν”. Ναι, γιατί ο Μέλιος δεν υπήρχε πια.

 Ήταν φίλος μας ο Μέλιος κι η μνήμη όταν γίνεται επιλεκτική επιλέγει να κρατά άφθαρτα όσα κάποτε είχαν αυθεντικότητα και αξία αισθητική. Έτσι κράτησε ανέπαφη τη μορφή, την αρχοντιά και το ήθος του Μέλιου.

Τό ΄χουμε να πιστεύουμε πως όσα κρύψαμε στη μνήμη και στη καρδιά μας δεν θα σβήσουν ποτέ. Πόσα πολλά σβήνουν και χάνονται. “Σβήνει και χάνεται η μορφή σου” λέει ο Καβάφης.

 Όσα, – υπό την καθοδήγηση της καρδιάς – κράτησε η μνήμη  αναλλοίωτα μας δημιουργούν τη ψευδαίσθηση πως είμαστε αναλλοίωτοι κι εμείς. 

Η ανάγκη μας για ψυχική και πνευματική επικοινωνία – όχι  ως είθισται λεκτική μόνο – μας ωθεί να προσεγγίζουμε εκείνους που το ήθος και η προσωπικότητα τους γενικά, εγγυώνται αυτή τη δυνατότητα. Κι ήταν αυτός ο λόγος που ο Μέλιος υπήρξε φίλος μας. 

H (κάποτε) ερήμην υποθηκευμένη στις κοινωνικές ιδεοληψίες νιότη, έβρισκε τρόπους να “χτίζει” και να χαίρεται ωραίες και άδολες φιλίες εξορύσσοντας υλικά από ψυχικά αποθέματα. 

Ξένοιαστοι και πασίχαροι γελούσαμε και τραγουδούσαμε το τραγούδι της νιότης, αφού η νιότη ποτέ δε ξέρει πως υπάρχει η φθορά. Ανέμελοι και ανυποψίαστοι χωρίς επίγνωση της φοβερής ευθύνης που θα αναλαμβάναμε “μπαίνοντας” στη ζωή.

Σαν εκείνους τους νεαρούς  κουπολάτες από την Κνωσό που κουβαλούσαν με το καράβι τους λάδι στη Πύλο και ο Απόλλων τους είδε ψηλά από τους Δελφούς, τους άρπαξε και τους έκαμε ιερείς στο πρώτο του ναό. Κι εκείνοι ερμήνευαν – λέει – όπως – όπως τις προφητείες του, αλλά ο Απόλλωνας είχε για ΄κείνα τα νεαρά παιδιά  μεγάλη κατανόηση κι επιείκεια. Τόση όση νομίζαμε κι εμείς πως θα ΄χε ο χρόνος κι η ζωή για μας.

Ένα ωραίο ψηφιδωτό η νιότη μας κι ο Μέλιος μια λαμπερή ψηφίδα πάνω σ’ αυτό. 

Λένε πως τα πράγματα αρχίζουν να υπάρχουν από τη στιγμή που τα ονοματίζουμε. Ας ονοματίζουμε τους φίλους μας για να “υπάρχουν” όσο θα υπάρχουμε κι εμείς.

Ναι, ο Μέλιος ήταν φίλος μας.

____________________________________________________________

Σημ. Σ.Ε. :  Ο Μέλιος Καπετανάκης ήταν ο δευτερότοκος γιος του Νίκου Καπετανάκη, ιδρυτή μετά την απελευθέρωση της Δωδεκανήσου στη Ρόδο του περίφημου ξενοδοχείου «Κάιρον Πάλλας».

Ο Μέλιος μεγάλωσε στη Ρόδο, αλλά ποτέ δεν ξεχνούσε την καταγωγή του και επισκεπτόταν την Κάρπαθο συχνά. Πέθανε πρόωρα, μα πολλοί σε Ρόδο, Κάρπαθο, Αθήνα και Αμερική τον θυμούνται ακόμη με νοσταλγία. Μεγάλη ήταν αγάπη του για την Αχάτα, γι αυτό και μετά θάνατον οι συγγενείς του χρηματοδότησαν την κατασκευή της βρύσης στο ”νερό της Αχάτας”.  Σήμερα [2020] αυτή η βρύση δεν υπάρχει πια. Υπήρξε και αυτή θύμα του χρόνου και των διαθέσεων των νέων ιδιοκτητών του χώρου.

Ευχαριστούμε τον Μανώλη Κασσώτη για την παραχώρηση του ανέκδοτου λογοτεχνικού κειμένου της κ. Σαρρή-Μπεχράκη. Χρωματίζει εικόνες και αξίες που στη σύγχρονη Αχάτα της τουριστικής εκμετάλλευσης έχουν από καιρό ξεθωριάσει.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στην έντυπη εφημερίδα της Ομόνοιας, το Δεκέμβριο του 2015.

Η βρύση του Μελιού στην Αχάτα

βρύση του Μελιού στην Αχάτα

Στη βρύση του Μελιού που δεν υπάρχει σήμερα, είχαν χαραχτεί αυτές οι μαντινάδες της Φωτεινής Σταματιάδη-Γεργατσούλη:

Διαβάτη άγνωστε, γνωστέ, αν τύχει και περάσεις,
σκύψε στη Βρύση του Μελιού, να πιείς να ξεδιψάσεις.

Και άφησε τη σκέψη σου, στο παρελθόν να τρέξει,
στο Μέλιο μας που βιάστηκε, νωρίς για να μισέψει.

Που ανεβοκατέβαινε, σαν αετός στη στράτα,
και λάτρευε τη θάλασσα, στην όμορφη Αχάτα.

Κι αν από τούτο το νερό, λίγη δροσιά θα νιώσεις,
στο άτυχο λεβέντη μας, συχγώρεση να δώσεις.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s