«Είμαστε στο εγώ και όχι στο εμείς…»

doers-talkers-critics

Νόμος της φύσης, ή μάλλον της κάθε κοινωνίας. Πολλοί κρίνουν, λιγότεροι συζητούν (μιλάνε), ακόμη λιγότεροι ενεργούν και δημιουργούν (κάνουν).  Μήπως να αλλάξουμε λίγο το μείγμα;

του συνεργάτη μας Γιώργου Τ. Μάρκου,
Εκπαιδευτικού Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης.

Στην Κάρπαθο δε μας άγγιξε τόσο πολύ η οικονομική κρίση, ευτυχώς. Δυστυχώς μας διαπέρασε ως το μεδούλι η κοινωνική. Και είναι ασύγκριτα χειρότερη, πιστέψτε με. Κάθε μέρα, κάθε ώρα επιβεβαιώνουμε με λόγια και πράξεις ότι «Κακό χωριό τα λίγα σπίτια!».

Για έναν ανεξήγητο λόγο θέλουμε να είμαστε μόνο στρατηγοί σε ένα φανταστικό στρατό. Οι στρατιώτες είναι παρακατιανοί στα μάτια μας. Κατηγορούμε τους πάντες για τα πάντα. Φταίνε πάντα όλοι οι άλλοι. Προτιμούμε να μη γίνεται τίποτα, παρά να γίνει μισό έργο. Κι αν γίνει κάτι σωστό, ψάχνουμε σκάνδαλα. Εννοείται πως μιλάμε με μισόλογα και φήμες. Το σπασμένο τηλέφωνο το παίζουμε στα δάχτυλα. Προτιμούμε να βλέπουμε τη φωτιά να απλώνεται, να στεκόμαστε δίπλα και να παρακολουθούμε, τάχα αδιάφοροι. Δε θέλουμε να ανακατευτούμε στα δύσκολα, αλλά την καλή κουβέντα και την κατηγορία στο στόμα την έχουμε.

Είμαστε επιστήμονες στο διχασμό, μας είναι αφόρητο να βρούμε κάτι που να μας ενώνει. Στο σχολείο φταίνε οι δάσκαλοι, οι άλλοι γονείς, τα άλλα παιδιά. Στο Δήμο  οι υπάλληλοι και ο Δήμαρχος που δεν τους βάζει σε σειρά. Στο Κέντρο Υγείας οι γιατροί. Στα καράβια το κράτος. Στην παρέα φταίει ο τάδε, ο δείνα και ο πεθερός του που μας στραβοκοίταξε. Αγνοούμε πως οι άλλοι είμαστε εμείς και εμείς οι άλλοι. Τι έχουμε να μοιράσουμε, αμφιβάλλω αν ξέρουμε.

Γιατί άραγε μας είναι δύσκολο να πούμε ένα μπράβο; Να πούμε ένα «δεν πειράζει, πάμε παρακάτω». Να χαμογελάσουμε και να ενθαρρύνουμε. Να επικροτήσουμε και να χειροκροτήσουμε. Να ζηλέψουμε το καλό. Να δώσουμε τόπο στην οργή. Να μην κάνουμε ότι τα ξέρουμε όλα. Να ακούσουμε καλόπιστα. Να κάνουμε διάλογο και όχι μονόλογο. Να δουλέψουμε και όχι να διατάξουμε. Να μη λέμε «εσείς», να λέμε «εμείς». Να δούμε το διπλανό μας, όπως θα θέλαμε να είμαστε εμείς.

Η απάντηση θεωρώ πως είναι αυτή: Μάθαμε να κάνουμε κριτική και όχι αυτοκριτική.

O_stratigos_Ioannis_Makrigiannis
Ο Στρατηγός Ιωάννης Μακρυγιάννης

Ο στρατηγός Μακρυγιάννης το έγραψε αλλιώς:
«Είμαστε στο εμείς και όχι στο εγώ…»

Πόσοι άραγε να τον ξέρουν!

Κάρπαθος 9/2/2020

 


Αναφορές

  1. Το σκίτσο μας δημοσιεύθηκε στη σελίδα του συγγραφέα Γιάννη Μπακιρτζίδη
  2. Η φωτογραφία του Στρατηγού Ι. Μακρυγιάννη από την wikipedia

 

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s