Αποχαιρετώντας το Χαζαλέξη†

g.alexiadis

Απεβίωσε στην Ρόδο στις 17/1/2020 και θα ταφεί στην Κάρπαθο ο Γεώργιος Αλεξιάδης, γνωστός και ως «Χαζαλέξης». Ενεργό μέλος πολλών συλλόγων και ειδικά της «Ομονοίας Αμερικής», άφησε το στίγμα του στην ιστορία της κοινότητάς μας.

Αιωνία του η μνήμη!

Αναδημοσιεύουμε εδώ την σχετική ανάρτηση του ανηψιού του Νίκου Αντιμησιάρη.


Αποχαιρετώ τον Χαζαλέξη με μια ιστορία … “αυτά τα μπρος-πίσω …”

Σήμερα έφυγε ο θείος μου Γιώργος Αλεξιάδης – γνωστός σε όλους ως “Χαζαλέξης”.
Έζησε και πολύ (πλησίασε τα 100) και καλά (τα είχε 400 που λένε) και έφυγε ήσυχα (σε μια καρέκλα).

Ήταν αυτοδημιούργητος (βοήθησε βέβαια και η θεία μου η Ιωάννα) με επιχειρηματικό πνεύμα και ευτύχησε να μεταναστεύσει στην Αμερική όπου και μεγαλούργησε στις επιχειρήσεις εστίασης. Απέκτησε μια θυγατέρα, την Ελπίδα – είμαι σίγουρος ότι ήθελα και άλλα παιδιά – αλλά η Ελπίδα του στάθηκε με το παραπάνω και κυριολεκτικά τον λάτρεψε.

Ασχολήθηκε πολύ με τοπικούς συλλόγους στην Αμερική (σίγουρα επηρεάστηκε από την θεία μου) και γενικά με την ομογένεια διατελώντας πρόεδρος και μέλος πολλών διοικητικών συμβουλίων.

Ήταν και μεγάλος πλακατζής – άπαικτος !

Θυμάμαι σαν χθες που βρεθήκαμε στην ίδια πλευρά (συνήθως συμφωνούσαμε σε όλα οπότε δεν είναι κάποιο νέο αυτό) μια συλλογικής αντιπαράθεσης. Η “Ομόνοια” Απεριτών στην Αμερική πάντα είχε τεράστια δυναμική και φανατισμό. Σε εποχές μάλιστα εκλογών για την ανάδειξη νέου ΔΣ υπήρχε πολύ δραστηριότητα – κόμματα, ζυμώσεις υποψηφίων (επιλογή όχι πάντα του καλύτερου αλλά αυτού που θα έφερνε ψήφους). Η κατάσταση κρατούσε μήνες πριν την ημέρα των εκλογών και πολλές φορές συνέχιζε και μετά το εκλογικό αποτέλεσμα.

Επειδή τα κουκιά ήταν μετρημένα και κανείς δεν ήθελα νέες εγγραφές μελών της τελευταίας στιγμής (του στυλ γράφομαι-ψηφίζω και δεν με ξαναβλέπει κανείς) υπήρχε καταστατική δέσμευση απαγόρευσης νέων εγγραφών για κάποιο διάστημα πριν την ημέρα των εκλογών.

Η “αντιπολίτευση” τότε σκέφτηκε να “ξεθάψει” ξεχασμένα μέλη που γράφτηκαν παλαιά για να ψηφίσουν και δεν μερίμνησαν για πολλά χρόνια να τακτοποιήσουν τις συνδρομές τους. Μιλάμε για πολλά χρόνια – μέχρι και 10 χρόνια κάποιοι. Ξεκίνησε λοιπόν η κουβέντα για το αν θα έπρεπε να δοθεί κάποια έκπτωση σε περιπτώσει μεγάλων ποσών. Όχι να λέει ο ένας, ναι να λέει ο άλλος – χαμός.

Βρέθηκαν λοιπόν σε μια συζήτηση όπου ένας της αντιπολίτευσης εξηγούσε πως “έλυσε” παρόμοιο θέμα ο σύλλογος των γυναικών (βλέπεις η Ομόνοια είχε τότε και ξεχωριστό σύλλογο μόνο για γυναίκες). Είπε λοιπόν ο «εισηγητής», “να το κάνουμε όπως η Ομόνοια γυναικών όπου μπορούσε κάποια που χρωστούσε να πληρώσει απλά ένα χρόνο πίσω και ένα χρόνο μπροστά” και να μπορέσει να ψηφίσει.

Ο Χαζαλέξης δεν έχασε ούτε δευτερόλεπτο και με το που ολοκλήρωσε ο «εισηγητής» την φράση-πρόταση είπε “αυτά τα μπρος-πίσω μόνο οι γυναίκες τα κάνουν!”.

Σε χαιρετώ θείε – αιωνία σου η μνήμη.

Νίκος Γ. Αντιμησιάρης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s