Το λιομάζωμα

ελια-2004-απέρι.-1jpg

του Μιχάλη Κ. Κωνσταντινίδη

Φθινόπωρο.

Έφτασε πάλη αυτή η εποχή της συγκομιδής για τον ευλογημένο καρπό της ελιάς.

Οι ελαιώνες γεμίζουν παρέες-παρέες για να συλλέξουν τον ελαιόκαρπο που δίνει το θεμελιώδες στοιχείο της διατροφής μας.

Οι μαζώχτρες και οι ραβδιστές ήταν είναι και θα είναι οι πρωταγωνιστές.78350504_2567667546853347_5755134641950425088_n

Κάποτε, σκαρφαλωμένοι πάνω στο δένδρο, χωμένοι μέσα στις ασημένιες φυλλωσιές της, ραβδίζουν και χτενίζουν το ευλογημένο δένδρο.

Η κούραση ήταν μεγάλη μα υψηλό το φρόνημα.

Δεν σταματούσαν τα γέλια, τα τραγούδια, τα αστεία, τα πειράγματα.

Πάνω στα λιόπανα πέφτουν σαν σταγόνες βροχής οι ελιές που μετά το ξεφύλλισμα, σακκουλιάζονται και καταλήγουν στο ελαιοτριβείο. 

«Πατρίδα τα λιοτρίβια σου δουλεύουν νύχτα-μέρα,
με του λαδιού τη μυρωδιά γεμίζουν τον αέρα»

Παλαιότερα, έτσι ακριβώς και το λιοτρίβι της Παναγίας του χωριού μας στο Απέρι δούλευε νυχθημερόν.

Οι μυρωδιές της βροχής, του καπνού, και της πυρίνας για να καούν τα λιόχαλα, που έριχναν έξω οι εργάτες γέμιζαν την ατμόσφαιρα.

Και τα μουλάρια πιστά και ακαταπόνητα γυρνούσαν γύρω-γύρω συνθλίβοντας τη πολύτιμη ζύμη.

Έβλεπες να τρέχει χρυσαφένιο δάκρυ της ελιάς το λάδι.

Άκουγες εγκάρδιες ευχές.

Να χιλιοκαίσεις!

Καλοφαγωμένο!

Γευόσουν εδέσματα καμωμένα από τα κουρασμένα χέρια τής κάθε νοικοκυράς, πατροπαράδοτους λουκουμάδες και λαχταριστές τηγανίτες, μα περισσότερο απ’ όλα το ζεστό ψωμί με το πρωτόβγαλτο μοσχομυρισμένο λάδι.

Ο πανδαμάτωρας χρόνος έχει δαμάσει κι αυτή τη τελετουργία.

Τώρα όλα γίνονται με πιο σύγχρονα μέσα.

Με άψυχα εργαλεία που «πονάνε» την ελιά.

Δεν την χαϊδεύουν πιά τα ροζιασμένα χέρια του αγρότη.

Δεν ακούς πια τα γέλια και τα τραγούδια, ούτε τις παιδικές φωνούλες, διότι παλιότερα, όλη η οικογένεια συμμετείχε στο λιομάζωμα.

Πλέον, το λάδι βγαίνει στα σύγχρονα πιεστήρια.

Όμως ας κρατήσουμε βαθιά στη ψυχή μας του στίχους του Κωστή Παλαμά που λέει:

«Όπου κι αν λάχω κατοικία
δέ μ’ απολείπουν οι καρποί
ως τα βαθιά μου γηρατειά
δέ βρίσκω στη δουλειά ντροπή»

ΕΙΜΑΙ Η ΕΛΙΑ Η ΤΙΜΗΜΕΝΗ!


  1. Φωτογραφία της Ελιάς του 2004 που βρίσκεται στην αυλή του Μεγάρου Τελετών, μας στάλθηκε από τον Αλέκο Μ. Παναγιώτου. Δείτε το σχετικό λήμμα  για την Ελιά του 2004 στην Καρπαθοπαίδεια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s